Richie & Kia verlaten het nest: we wonen twee maanden samen!

NB LBVandaag is het precies twee maanden geleden dat we voor het ‘echie’ ons appartement betrokken. Voor het eerst echt slapen in ons eigen bed. Voor het eerst wakker worden in ons eigen plekje. En officieel ingeschreven staan op ons nieuwe adres. Er is inmiddels zoveel gebeurd en zoveel veranderd, het voelt al veel langer dan twee maanden. Toen we op zondag 9 april ons appartement binnenstapten, gaf het een heel gek gevoel dat dit nu echt onze woning zou zijn. Het was nog onwerkelijk, vreemd dat we hier iedere dag thuis zouden gaan komen. Dat we hier onze wasjes zouden gaan draaien, de boodschappen naartoe zouden brengen en ’s avonds op de bank zouden neerploffen.

Het voelde nog heel kaal en onhandig: we hadden een eettafel, maar zaten eraan in tuinstoeltjes van mijn moeder. De TV werkte, maar met een half loshangende coax-kabel die ruisend beeld gaf. We moesten nog twee weken wachten op onze internet en TV aansluiting, en hadden dus ook nog geen wifi thuis (jongens wat gaan je MB’s er dan hard doorheen zeg!). We besloten om chili con carne te koken en haalden dit al een paar dagen van te voren in huis, maar vroegen ons die dag bij mijn moeder op de bank af of de blikken lipjes hadden om de blikken open te maken en moesten haar blikopener dus even lenen. (Lesje geleerd: de meeste kleine en middelgrote blikken hebben dus wel zo’n lipje!)

Stukje bij beetje kwam alles steeds meer in huis: we hadden een lijstje op de bar liggen waar we alle missende items opschreven en probeerden die in het weekend zoveel mogelijk aan te schaffen. Langzaam maar zeker kwam er steeds meer gemak: een lamp in de woonkamer, een badkamerkastje voor onder de wastafel, prullenbakjes, noem maar op. We zijn nog steeds bezig hoor, zo hangen er pas sinds afgelopen weekend gordijnen, hebben we pas twee weken nachtkastjes (een drama als je een hoog bed hebt zonder nachtkastjes kan ik je wel vertellen!) en begint ons balkonnetje er iedere week een beetje vrolijker uit te zien door de plantjes die we hebben aangeschaft. En de hobbykamer staat ook nog steeds vol met dozen die nog moeten worden uitgezocht.

Dan nog even over het samenwonen zelf: wat een feest, jongens! Echt, we vinden het zo fijn om een plekje samen te hebben. Na bijna anderhalf jaar elkaar alleen in de weekenden maar te kunnen zien (want 120 km is best ver voor even op en neer), is het zo ontzettend fijn om gewoon dagelijks samen te zijn. Dat heeft als keerzijde wel dat dat echt vet wennen is in het begin: het steeds samen zijn. Normaal gesproken gingen we altijd dingen doen: eventjes ergens lunchen, samen naar de stad, samen weg om te wandelen, maar ook gewoon soms even samen TV kijken. Nu ben je ook je eigen ding aan het doen, terwijl je samen bent. In het begin was het vreselijk onwennig en vroegen we elkaar steeds ‘Hey, vind je het goed als ik even ga lezen?’ en ‘Joh, ik heb zin om te gamen, vind je dat heel erg?’. Zo bizar, maar alleen maar heel natuurlijk om zoiets te moeten kunnen doen. Het ‘samen je eigen ding doen’ is wennen, maar ook wel heel erg leuk. We kunnen gerust de hele avond samen op de bank liggen, terwijl ik me verdiep in een boek en hij zich stort op zijn Nintendo Switch.

De afgelopen twee maanden waren al een feestje, op naar nog zoveel meer! Liefs!

Advertenties

2 gedachtes over “Richie & Kia verlaten het nest: we wonen twee maanden samen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s